அன்னக்கிளி அதுதான் அந்தப் பெண்ணின் பெயர். ஆள் வாட்டசாட்டமாய், அப்படித்தான் சொல்ல வேண்டும்.

நிகுநிகுவென்று உயரமாய் வளர்ந்து மப்பும் மந்தாரமுமாய் அல்லது கொப்பும் குலையுமாய் என்று எப்படி வேண்டுமென்றாலும் வர்ணித்துக் கொள்ளுங்கள். அப்படி ஒரு அசால்ட்டான அழகு.

சராசரிப் பெண்களைப் போலல்லாமல் அவள் உயரமும், பூசி மெழுகிய அங்கங்களும் ஆளை அசர அடிக்கும். ஓத்தால் அப்படி ஒரு பெண்ணை ஓக்க வேண்டும் என்று அவளை பார்க்கும் ஒவ்வொரு ஆணுக்கும் தொன்றும்.

அவள் குனிந்து நிமிரும் போது அவள் குண்டிகள் விரிந்து, “வா.. வா.. ஓத்திட்டுப் போ..!!” என்று வெத்திலை பாக்கு வைத்து அழைக்கும். ஆடை இல்லாமல் அவள் கூதிப் பிளவைப் பார்த்தால், வெத்திலை போட்டுச் செக்கச்செவேலென்று சிவந்த பெண்ணின் உதடுகளைப் போலவே இருக்கும் என்பது என் கற்பனை..!!

என்னதான் கற்பனை பண்ணிக் கையடித்துக் கொண்டிருந்தாலும், ஆளை நெருங்க முடியாது என்றுதான் அந்தச் சம்பவம் நடக்கும்வரை நம்பியிருந்தேன். நானென்ன, ஊரிலுள்ள அரைவாசிக்கும் மேற்பட்ட ஆண்பிள்ளைகளும் அப்படித்தான் நினைத்திருப்பார்கள் என்றே நம்புகின்றேன்.

காரணம், அவளின் வாய்தான். யாரும் அவளிடம் வாய் கொடுத்துத் தப்ப முடியாது. அப்படியொரு வாயாடி.

அவளுக்கு புருஷன் என்று யாரும் இல்லை. “அப்படியொருவன் இருந்தான்.. அவன் ஓடிவிட்டான்.. அப்படியப்படி.. இப்படியிப்படி..” என்று ஏகப்பட்ட கதைகளும் புரளிகளும் ஊரில் உலவிக்கொண்டிருந்தது.

இப்படிப்பட்டவளுடன் யாரும் மாரடிக்க முடியாது என்ற அளவில், எல்லாக் கதைகளும், புரளிகளும் அவளுக்குப் பொருந்துவது போலவே இருந்திருக்கின்றது.

காமம் சொட்டச்சொட்டச் சொல்லும் கதைகளுக்கும் பொருந்தக் கூடிய கதாநாயகியாகவே அவள் இருந்தாள். அந்தக் கதைகளைக் கேட்டு, அதில் வரும் ஆணாக என்னைக் கற்பனை பண்ணி, “நானாக இருந்தால் எப்படி அவளை கையாண்டு இருப்பேன்..?” என்ற சுகமான கற்பனைகளில் என் கையின் வேகத்தில் எத்தனை முறை என் விந்து சீறிப் பாய்ந்திருக்கின்றது தெரியுமா..?

என் கற்பனையில் நான் தானே கதாநாயகன்..!! அதனால் அவளை விதவிதமாக புரட்டிப் புரட்டி ஓத்திருக்கின்றேன்..!!

அவள் முலைகளின் திரட்சியை எண்ணிப் பார்க்கும் போதே என் சுண்ணி துடித்துத் துடித்து நிமிர்ந்து கொள்ளும். அப்படியொரு வெறி உள்ளுக்குள் ஊறி ஊறிக் கிளம்பும்.

இப்போ அவளை நினைத்தாலும் மயிர் எல்லாம் சிலிர்த்துக் கிளம்புகின்றது. வேறு பல ஓழ் நேரங்களிலும், நான் அவளை நினைத்தே என்னை முழு அளவில் உசுப்பேத்தி இருக்கின்றேன். அப்படியொரு பெண் அவள்..!!

நடக்கும்போது வெட்டி இழுக்கும் குண்டித் தசைகள் என்னைத் தூங்காது புரட்டிப் போட்ட இராத்திரிகள் எத்தனையோ..!! அவளைப் பார்த்தாலே நரம்புகள் புடைத்து சங்கீதம் கிண்ணென்று ரீங்காரிக்கும்.

ஒரு சாண் இடையில் ஒரு குடை விரிந்தது போன்று ஆலமரமாய் விரிந்த குண்டிகள். மதர்த்து மதர்த்து இறுகிப் பளபளக்கும் வாழைத் தண்டுத் தொடைகள். இறுக்கிக்கட்டிய சேலைக்குள் இவ்வளவும் இருந்து கொண்டே என் கற்பனைக் குதிரைக்கு வேலை கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தது.

அநாசாயமாய் தூக்கிப் போட்ட முந்தானை, மலையிரண்டின் திரட்சிக்குள் அகப்பட்டு ஒழுகிக்கரையும் அருவியாக ஒதுங்கி நின்று கொள்ளும். பிரா எல்லாம் போட்டு அமுக்கிக்கொள்ளும் அவசரமோ, தேவையோ அவளுக்கு இருந்திருக்காது என்றே எண்ணுகின்றேன். அல்லது மொய்க்கும் கண்களுக்கு விருந்து படைக்கும் நல்லெண்ணமோ..? அல்லது “இவங்களெல்லாம் என் —ப் புடுங்கவோ..?” என்ற எகத்தாளமும் கூடவே இருந்திருக்கலாம்..!!

அந்த எகத்தாளம்தானே எங்களை எச்சில் சொட்டச் சொட்ட அவள் பின்னால் அலைய வைத்திருக்கின்றது..!!

நாங்கள் ஒரு பக்கம் என்றால், கல்யாணமாகி பொண்டாட்டிகளை ஓத்தவங்களும், பொல்லுக் காய்ச்சலோட பின்னால திரிந்ததுதான் வேடிக்கை. அவர்கள், “அன்னக்கிளியை ஓப்பதாக நினைத்துத்தான் பொண்டாட்டிகளையே ஓத்திருப்பார்கள்..!!” என்று யாராவது எண்ணினால் ஆச்சர்யப்படுவதற்கில்லை..!!

அவ்வளவு விந்தும் இவள் குளத்தில் நிறைந்திருந்தால், வாய்க்கால் வழியோடிக் கடலில் கலந்திருக்கும் என்று நினைத்து நினைத்து பலமுறை சிரித்திருக்கின்றேன்.

அப்படி என்னையறியாமல் சிரித்தபோதெல்லாம், வீட்டில் எல்லோரும் என்னை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தது வேறு கதை. அதை எப்போது நினைத்தாலும், அவள் வீட்டிலிருந்து ஒரு விந்தாறு பெருகிப் பெருகி வருவதாக ஒரு நினைப்பு என் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கும்..!!

என்னைப் பொறுத்தளவில் அவள் ஒரு “கிளியோபாட்ரா”தான். எனக்கும் ஒரு விதமான காதல்தான் அவள் மேலே.

கிளியோபாட்ராவைப் போல பன்னீரிலெல்லாம் அவளைக் குளிக்க வைத்திருக்கின்றேன். ஒரு கையசைப்பில் பணிவிடை செய்ய ஆயிரம் வேலையாட்களுடன், அவளுக்காக நானும் பணிவிடை செய்திருக்கின்றேன்.

எல்லாத்துக்குமாக தன் செழித்த, மதர்த்துப் புடைத்த அங்கங்களை ஆடையில்லாமலே எனக்குக் காட்டியிருக்கின்றாள்.

விம்மிப் புடைத்த அவள் புண்டையைப் பார்க்க வேண்டுமே..!! ஒரு கை போதாது அதைப் பொத்திப் பிடிக்க..!! மயிரோடு, மயிரில்லாமல் என்றெல்லாம் பார்த்திருக்கின்றேன்.

ஒரு அங்குலம் புடைத்து வெளித்தள்ளிய கிளிட்டோரசை எத்தனை முறை எத்தனை விதமாக நக்கிப் பார்த்திருக்கின்றேன். அவள் புண்டைக் குளத்தில் மேலிருந்து கீழாக, கீழிருந்து மேலாக எத்தனை முறை வழுக்கு மரம் விட்டிருக்கின்றேன்.

ஒவ்வொரு முறையும் அவள் கிளிட்டோரசைத் தொடும்போது, அவள் ஜிவ்வென்று வானத்தில் பறப்பதாக எண்ணியிருக்கின்றேன். உணர்ந்திருக்கின்றேன்..!!

குத்தித் திமிர்த்து நிற்கின்ற முலைகளைத் தூக்கித் தூக்கி எத்தனை முறை பாலூட்டியிருக்கின்றாள். அப்படிப் பால் குடித்துக் குடித்தே, எத்தனை இராத்திரிகள் அப்படியே தூங்கிப் போயிருக்கின்றேன் தெரியுமா..?

இவை எல்லாம் கற்பனையில்தான்..!! கனவில் அவளுடன் தாலிகட்டாத புருஷனாகவே நான் வாழ்ந்திருக்கின்றேன்.

அவள் வீடு எங்கள் ஊர் விளையாட்டு மைதானத்துக்குப் போகும் பாதையில் இருப்பதனாலேயே, ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு முறையோ அல்லது இரு முறையோ அவளைப் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்து விடும்.

அதற்காகவே முறை தவறாது விளையாடக் கிளம்பி விடுவேன். போகும் போது முண்டா பனியனோடேயே செல்வேன். சிறு ஊர் என்ற படியால் யாரும் தவறாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

என்னோடொத்த சில பையன்கள் பனியனும் இல்லாமல் வெறும் மேலோடேயே விளையாட வருவார்கள். அப்படி போவது, என்னால் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத கூச்சத்தைதரும்.

அப்படிப் போய் வரும்போது எங்கள் கூட்டத்தில் இருக்கும் சில துணிச்சல்காரர்கள், (அன்னக்கிளியின் வார்த்தைகளில் சொன்னால் காவாலிகள்) அவள் வீடு வரும் போது கோரஸ்ஸாக, “அன்னக்கிளி நீ வாடி..!!” என்று பலமாகப் பாடத் தொடங்க, “டேய் கேxx.. கூxxx” என்று வாய்க்குள் நுழையாத, காது கொண்டு கேட்க முடியாத தூஷணை வார்த்தைகளுடன் மட்டையொன்றை தூக்கிக் கொண்டு, அன்னக்கிளி எங்களை விரட்ட, நாங்கள் ஓடித் தப்புவதே ஒரு சினிமா போன்றிருக்கும்.

“ஹோய்..!!” என்று கத்திக்கொண்டு நாங்கள் ஓடுவதும், முலைகள் குலுங்கக் குலுங்க அவள் துரத்தி வருவதும், தப்பித் தவறி எங்காவது ஒளிந்து கொண்டு பின்னடித்தால் அவள் குண்டிக்கோளங்கள் வெட்டி எடுக்க அவள் ஓடும் அழகும், ஒரு தடவை கண்களுக்கு காட்சியளித்தால், அன்றைக்கு ஒரு முறையாவது விந்து வெளியேற்றம் கியாரண்டி.

அப்படித்தான் ஒரு முறை என்னுடன் விளையாட வந்தவர்கள், “அன்னக்கிளி நீ வாடி..!!” என்று ஹோரஸ் ஆகக் கத்த, “அடங்.. xxxx” என்று கத்திக்கொண்டே அன்னக்கிளி துரத்த, என் கைலி தடுக்கி நான் இசகு பிசகாய் விழ, என் முழங்காலில் தேய்த்து விட்டது.

இருந்தாலும் நான் எழும்பி ஓட முயற்சி செய்ய, வலி வெட்டி இழுத்தது.

உடனே, “ஐயோ அம்மா..!!” என்று கத்திக்கொண்டு நான் கீழே விழ, “என்ன ராசா..?” என்று வாஞ்சையுடன் கிட்ட வந்த இந்த அன்னக் கிளி, எனக்கு மட்டுமல்ல, ஊருக்கே புதிசாகத்தான் தெரிந்தாள்.

என்னுடன் வந்த நண்பர்கள் எல்லாம் தூரமாக ஓடி விட்டார்கள். நான் அகப்பட்டுக் கொண்டது அவர்களுக்கு திரில்லாக இருந்திருக்கும். யாரும் காப்பாற்ற மாட்டார்கள். நான் இங்கிருந்து போன பின் கதை புடுங்க வந்துவிடுவார்கள். அவர்கள் பக்குவம் அவ்வளவுதான்..!!

என் காலைப் பிடித்துப் பார்த்தவள், ”இஞ்ச வா ராசா..!!” என்றபடி என்னைப் பிடித்துக்கொண்டு தன் வீட்டுக்கு கூட்டிச் சென்றாள்.

தூர நின்று பார்த்த நண்பர்கள், “வசமாக மாட்டிக் கொண்டான் மச்சான்..” என்று பாடிக் கொண்டே வீடு போய்ச் சேர்ந்திருப்பார்கள்.

அன்னக்கிளி என் மேல் காட்டிய அக்கறையும், என் முழங்கால் தேய்வில் இருந்து எழுந்த எரிச்சலும் அதிகம் பயம் வரும் படி சிந்திக்க என்னை அனுமதிக்கவில்லை. உண்மையாகவே அனுதாபப்படும் அன்னக்கிளி மேல் எனக்கிருந்த கொஞ்ச நஞ்சப் பயமும் போய்விட்டிருந்தது.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here